Biały głód

Kilka lat temu, będąc pacjentem oddziału zakaźnego jednego ze szpitali wojewódzkich, z wyjątkowo przykrym wyżywieniem, obserwowałem, jak wieczorem pacjenci potajemnie organizowali się i zbierali zamówienia. Następnie jeden z sąsiadów z sali wymykał się z pustym plecakiem przez okno na parterze, chyłkiem docierał na szpitalny parking i własnym samochodem jechał do McDonalda. Po jego powrocie cały oddział zajadał hamburgery z frytkami i zapijał się colą, nawet nie myśląc o jutrzejszym posiłku, niezasługującym na szlachetne miano śniadania. Co ciekawe, nikogo z personelu oddziału zamkniętego nie interesowały wypełniające kosze na śmieci sterty odpadków po spożytych fast foodach oraz kompletny brak zainteresowania chorych wydawanymi posiłkami szpitalnymi. Większość talerzy ze śniadaniem nieruszona wracała na wózek z odpadkami.

Niedożywienie znacznie zmniejsza szanse pacjentów na powrót do zdrowia, zwiększa ryzyko zakażeń, wydłuża czas hospitalizacji i rekonwalescencji, a w konsekwencji także znacznie obciąża budżet systemu ochrony zdrowia. Pozorne oszczędności na szpitalnej diecie kuchennej czy też żywieniu klinicznym stanowią bezpośrednie zagrożenie życia pacjentów. Szacuje się, że pośrednią przyczyną nawet do 15% zgonów szpitalnych jest właśnie niedożywienie.

Książka Biały głód to ciekawa propozycja zarówno dla personelu ochrony zdrowia, studentów uczelni o profilach medycznych, jak i wszystkich zainteresowanych czytelników. Choć nie jest to podręcznik, opisano w niej podstawowe przyczyny i skutki niedożywienia, w tym niechlubnego niedożywienia szpitalnego, które rozwija się u pacjentów w trakcie hospitalizacji. Ponadto przedstawiono główne sposoby leczenia żywieniowego i korzyści, jakie płyną z tej metody dla różnych grup, np. pacjentów onkologicznych, geriatrycznych lub cierpiących na odleżyny.

W praktyce często zdarza się, że pacjenci lub ich bliscy szukają pomocy w aptekach. Najprostszym sposobem jest rekomendacja preparatów z zakresu doustnej suplementacji pokarmowej. Jest to najbardziej naturalna i relatywnie najtańsza forma wsparcia żywieniowego. Preparaty te w małej objętości zawierają skoncentrowane ilości kalorii, białka i mikroskładników. Włączenie doustnej suplementacji pokarmowej należy rozważyć zawsze, gdy istnieje ryzyko niedożywienia, spożycie pokarmów jest niewystarczające lub głodzenie jest spodziewane np. w związku z planowanymi procedurami medycznymi. Zaletą tej postaci leku żywieniowego jest nie tylko łatwość podania, ale również różnorodność smaków i możliwość łączenia z normalną dietą, a także dodawania do innych posiłków, co umożliwia uwzględnienie indywidualnych preferencji smakowych pacjenta.

Szczególny nacisk autor książki kładzie na wpływ niedożywienia na farmakoterapię, problem niestety bardzo często ignorowany. Opracowanie wskazuje też na dziś niewykorzystane możliwości, jakie daje opieka farmaceutyczna i pielęgniarska we wczesnej identyfikacji i zwalczaniu niedożywienia klinicznego.

Zachęcamy do zapoznania się ze spisem treści i przykładowymi stronami z książki.