Receptura. Niezbędnik dla początkujących i zaawansowanych PDF

ROZDZIAŁ 1. POSTACIE LEKU RECEPTUROWEGO

Rozdział 2. Surowce recepturowe z perspektywy praktyka P omimo codziennego wykorzystywania surowców w czasie wykonywania leków re cepturowych, wiedza o ich działaniu i zastosowaniu nie zawsze jest znana i jasna. Poniższe opracowanie omawia popularne surowce recepturowe ze szczególnym uwzględnieniem ich działania popartego tradycją oraz działania w świetle tego, co mówią o ich skuteczności badania kliniczne z uwzględnieniem praktycznych wskazówek. ALKOHOL ETYLOWY Wygląd i charakterystyka Alkohol etylowy (inaczej etanol, łac.

Ethanolum, ang. ethanol, ethyl alcohol) ma postać bezbarwnej, przezroczystej cieczy o charakterystycznym ostrym zapachu i piekącym smaku. Jest higroskopijny i łatwopalny. Rozpuszczalność Etanol miesza się z chloroformem, chlorkiem metylenu, eterem, gliceryną i wodą.

Z wodą ulega zjawisku kontrakcji, które polega na zmniejszaniu objętości mieszanych ze sobą cieczy. Niezgodności i trudności Alkohol etylowy nie miesza się z olejami mineralnymi. W połączeniu z gumą arabską tworzą się nierozpuszczalne strąty. Alkohol etylowy inaktywuje pepsynę (Telejko i in., 2005).

Mieszanki (s. 64)

RECEPTURA Niezbędnik dla początkujących i zaawansowanych » poprawa jakości życia u pacjentów po zabiegu wyłączenia żółciowo- trzustkowego (ang. biliopancreatic diversion) – zabieg wyłączenia żółciowo-trzustkowego jest jedną z metod leczenia otyłości. Po zabiegu pacjent może odczuwać dyskomfort związany z biegunkami tłuszczowymi i uciążliwym oddawaniem gazów. W prospektywnym badaniu obserwacyjnym z 2015 roku dowiedziono, że doustne stosowanie 200 mg galusanu bizmutu zasadowego co 8 godzin przez okres 12 tygodni znacząco popra wiło jakość życia pacjentów po zabiegu wyłączenia żółciowo-trzustkowego według kwestionariusza Gastrointestinal Quality of Life Index (GIQLI).

Wyniki badania mogą budzić wątpliwości ze względu na brak grupy kontrolnej (Hernández i in., 2015). Alergie i inne działania niepożądane Zasadowy galusan bizmutu może powodować odczyny alergiczne w postaci złuszcza nia naskórka, wysypki i wyprysku. Ze względu na żółte zabarwienie leków zawierających w swoim składzie dermatol może być ciężko rozpoznać wizualnie reakcję alergiczną. Co warto przekazać pacjentowi Zasadowy galusan bizmutu w lekach recepturowych ma zastosowanie jako substancja przyspieszająca gojenie, zmniejszająca wysięk i krwawienie, co może mieć zastosowanie w dermatologii, laryngologii i proktologii.

BIZMUTU WĘGLAN ZASADOWY Wygląd i charakterystyka Bizmutawy węglan zasadowy (łac. Bismuthi sub carbonas, ang. bismuth subcarbonate) to biały lub prawie biały proszek. Bizmutawy węglan zasadowy był składnikiem popularnej mieszanki zobojętniającej Milk of Bis muth.

W latach 70-tych długotrwałe stosowanie wysokich dawek soli bizmutu, zawartych w popu larnych preparatach na niestrawność było przy czyną epidemii objawów neurotoksyczności. We Francji odnotowano prawie 1000 przypadków encefalopatii związanej z zatruciem bizmutem z czego 72 były śmiertelne (Ford i in., 2008).

Alkohol etylowy

CHLORALU WODZIAN Wygląd i charakterystyka Wodzian chloralu (łac. Chlorali hydras, ang. chloral hydrate) ma postać bezbarwnych, przezroczystych kryształów o charakterystycznym zapachu. Substancja jest wrażliwa na działanie światła, łatwo ulega hydrolizie i jest higroskopijna. Powstaje w wyniku addycji jednej cząsteczki wody do chloralu, czyli do aldehydu trichlorooctowego. Wodzian chloralu został odkryty w 1832 r.

przez Justusa von Liebiga, gdy przeprowadzał reakcję chlorowania etanolu. Jego właściwości uspokajające zaobserwował Rudolf Buchheim w 1861 r., ale szczegółowo opisał je i opublikował w 1869 r. Oscar Liebreich. Dzięki łatwej syntezie jego zastosowanie szybko się rozpowszechniło. Był szeroko stosowany do sedacji w zakładach psychiatrycznych i ogólnej praktyce medycznej, a także stał się popularną substancją przyjmowaną rekreacyjnie pod koniec XIX wieku. Wśród osób, które nadużywały wodzian chloralu, wymienić można Fryderyka Nietzsche i Marilyn Monroe.

Michael „Mickey” Finn, właściciel baru w Chicago w latach ok. 1896–1903 r., dodawał wodzian chloralu do drinków. Napój, po angielsku nazywany knockout drops, podawany był klientom, których następnie okradano i wyrzucano z lokalu. Do dzisiaj terminu „Mickey Finn” lub po prostu „Mickey” używa się niekiedy do określenia napoju alkoholowego, do którego w tajemnicy dodano środek odurzający. Wodzian chloralu może być też zatem użyty jako tzw. pigułka gwałtu.

Roztwory (s. 96)

Alergie i inne działania niepożądane Brak jest przesłanek, aby zakładać działanie alergizujące chlorowodorku etylomorfiny. Leki z dioniną mogą jednak wywołać reakcję alergiczną u pacjentów uczulonych na morfinę i inne opioidy. Alergii na leki opioidowe zwykle towarzyszą zaczerwienie, świąd i wysypka na skórze (Baldo, 2021). Co warto przekazać pacjentowi Leki recepturowe z chlorowodorkiem etylomorfiny są stosowane w leczeniu suchego kasz lu i zewnętrznie w chorobach oczu.

DITRANOL Wygląd i charakterystyka Ditranol (inaczej cygnolina, łac. Dithranolum, ang. dithranol) to żółty lub brunatnawożółty, kry staliczny proszek. Ditranol jest substancją syntetyczną, pochod ną fenolową atranolu oraz pochodną wcześniej stosowanej chryzarobiny o podobnych właści wościach, otrzymywanej naturalnie z pnia drze wa Andira araroba, występującego w Brazylii i Wschodniej Azji.

Wykorzystywany jest w lecz nictwie od ponad 120 lat. Ditranol dawniej był powszechnie stosowany w leczeniu grzybic, li szajów, wyprysków oraz innych chorób skóry. FP XII nie podaje stężeń maksymalnych dla ditra nolu. Zwykle zewnętrznie ditranol jest stosowany w stężeniach 0,1–0,5% w maściach i roztworach jednorazowo, do 30 minut w terapii minutowej (FP XII, 2020).

Rozpuszczalność Ditranol praktycznie nie rozpuszcza się w wodzie, jest trudno rozpuszczalny w etanolu.

Metronidazol

Surowce recepturowe z perspektywy praktyka 187 klinicznego z 2006 roku stosowanie metronidazolu w postaci 1% żelu nie powodowało działania fotouczulającego (Beutner, Lemke i Calvarese, 2006). Co warto przekazać pacjentowi Metronidazol działa przeciwbakteryjne i przeciwpierwotniakowo. Jest stosowany w leczeniu trądziku różowatego, zapalenia przyzębia oraz infekcji intymnych. Stosując miejscowo leki z metronidazolem należy unikać ekspozycji na słońce. MIEDZI SIARCZAN PIĘCIOWODNY Wygląd i charakterystyka Miedzi siarczan pięciowodny (inaczej witriol miedzi, siny kamień, łac.

Cupri sulfas pentahydricus, ang. copper sulphate, blue vitriol, bluestone, vitriol of copper, roman vitriol) to niebieski, krystaliczny proszek lub przezroczyste niebieskie kryształy o metalicznym smaku. W wielu językach europejskich siarczan miedzi znany jest pod nazwą witriol miedzi. Słowo to pochodzi od łacińskiego vitrum, czyli szkło. Związane jest to z wyglądem kryształów siarczanu miedzi, które przypominają kolorowe szkiełka.

Właściwości grzybobójcze siarczanu miedzi zaobserwowano już w XIII wieku, kiedy to nasączone nim ziarna pszenicy były wolne od porażenia grzybowego (Lamichhane i in., 2018). Pięciowodny siarczan miedzi był wykorzystywany już od czasów starożytnych w celach leczniczych. W medycynie chińskiej stosowano go miejscowo do leczenia chorób skóry oraz w okulistyce, a także doustnie w celu leczenia zakażeń ogólnych. Majowie i Aztekowie stosowali roztwór siarczanu miedzi jako środek dezynfekujący podczas trepanacji czaszki. Grecy oraz Rzymianie sto […]

ROZDZIAŁ 1. POSTACIE LEKU RECEPTUROWEGO (s. 346)

WSKAZÓWKA PRAKTYCZNA d Wykonanie roztworów z minoksydylem przebiega następująco: w etanolu rozpuszczamy kwas salicylowy, winowy i cytrynowy, następnie dodajemy glicerol. W tym roztworze rozpuszczamy minoksydyl, a na końcu dodajemy pozostałe składniki. Cytrynian sildenafilu Cytrynian sildenafilu jest zarejestrowany w Polsce do leczenia zaburzeń wzwodu u męż czyzn oraz do leczenia pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym. Jest skuteczny w obniżaniu śmiertelności u pacjentów neonatologicznych z nadciśnieniem płucnym (Kelly, Ohlsson i Shah, 2017). Jego zastosowanie w grupie pacjentów pediatrycznych wy maga indywidualnego dostosowania dawki. Przed wprowadzeniem cytrynianu sildenafilu pro receptura wykonanie takich leków było możliwe jedynie przy użyciu leków gotowych.

Cytrynian sildenafilu może być również stosowany zewnętrznie w leczeniu przewlekłej szczeliny odbytu (Moghimi i Ghosdosi, 2006), odleżyn (Farsaei, Khalili i in., 2015), zespołu ręka-stopa u pacjentów onkologicznych (Meadows i in., 2015), a także u kobiet do pogru bienia ścian endometrium (Li i in., 2020). Wykonuje się z niego następujące postaci leku: » proszki dzielone, » roztwory/syropy, » maści/kremy, » czopki/globulki. Cytrynian sildenafilu omówiono także w Rozdziale Surowce recepturowe z perspektywy r praktyka. Przykładowe receptury z użyciem cytrynianu sildenafilu zestawiono w Tabeli 9. t t Tabela 9 Przykłady recept z zastosowaniem cytrynianu sildenafilu (Fagron, 2020). Proszki Roztwór Syrop Rp.

Rp. Rp. Sildenafili 0,002 Sildenafili citratis 1,4 Sildenafili citratis 0,07 Sacchari lactis q.s. Aquae ad 50,0 Sirupi simplicis ad 50,0 D.t.d. No 20 M.f. sol.

M.f. sol.